رفته بودم سر حوض
تا ببينم شايد، عكس تنهايي خود را درآب،
آب در حوض نبود.

ماهيان مي گفتند:
"هيچ تقصير درختان نيست.
ظهر دم كرده ي تابستان بود،
پسر روشن آب، لب پاشويه نشست
و عقاب خورشيد، آمد او را به هوا برد كه برد.

برق از پولك ما رفت كه رفت.
ولي آن نور درشت،
عكس آن ميخك قرمز در آب
كه اگر باد مي آمد دل او، پشت چين هاي تغافل مي زد،
چشم ما بود.
روزني به اقرار بهشت.

تو اگر در تپش باغ خدا را ديدي، همت كن
وبگو ماهي ها، حوضشان بي آب است."

باد مي رفت به سر وقت چنار.
من به سر وقت خدا مي رفتم.